Gratis E-book “Gewrichtspijn, verleden tijd!”

Artrose aan de handen

Een lastig probleem, waarmee ik elke dag, elk moment word geconfronteerd. Bedenk maar eens hoe vaak en waarbij je je handen gebruikt. Heb je dan ook nog eens hobby’s zoals dieren en tuinieren dan kom je je eigen probleem (artrose) vaak tegen. Het is dan wel heel erg leuk als zaken toch goed gaan, ondanks de beperking, maar ik moet me wel steeds aanpassen en de lat niet te hoog leggen. Dit laatste is het moeilijkste, het steeds maar inleveren.

Leven met artrose

Het begint ’s morgens al bij het tanden poetsen, stijve vingers, handen die moeite hebben een tandenborstel goed vast te houden. De zogenaamde fijne motoriek gaat steeds stroever en strammer. Flossen lukt niet, een tandenstoker gaat nog wel. Bij het aankleden zijn kleine knoopjes een bron van ergernis. Dus koop ik geen of weinig kleding met knoopjes. De knoop van een broek is ook knap lastig. Veters strikken gaat wel, maar de veters zitten lang niet meer zo strak dan voorheen het geval was. Bij het eten merk ik goed dat mijn handen zich meer vormen tot een vuist om bestek vast te houden. Een kopje moet ik met twee handen vasthouden, anders kiept het om. Steeds vaker laat ik zaken vallen, zomaar! Daarom houd ik spullen steeds vaker met twee handen vast. Mijn mooie handschrift lijdt onder de artrose. Ik schrijf met een aangepaste pen, waarbij ik beter houvast heb. Geleerd heb ik om niet te lang aan één stuk te schrijven. Knippen gaat nog goed, maar omdat mijn vingers door de artrose veel dikker zijn geworden, is niet elke schaar geschikt, mijn vingers passen er niet door. Bij het lezen kan het omslaan van een bladzijde soms gewoon niet vlot lukken, frustratie alom. Spelletjes spelen is alleen leuk als een ander jouw pion verzet, hieraan heb ik niet genoeg houvast. Sommige spellen zijn verkrijgbaar met grotere, beter vast te houden attributen, dan lukt het allemaal wel.

Onkruid verwijderen met de vingers gaat moeizaam, het onkruid krijg ik niet te pakken. Het lijkt of het vingertopje niet meewerkt. De oplossing is goed gereedschap. Nagels knippen is trouwens ook een moeilijke klus.

Ontspanning, warmte en beweging (vingeroefeningen en bezig blijven) bevallen me prima om de last te verminderen, weggaan doet ze niet. Ook probeer ik de frustratie niet te laten overheersen, dat heeft geen enkele nut. En ik lach er om als er weer eens iets omvalt (niet altijd hoor).

Meer informatie over artrose aan de handen