Risico op osteoarthritis niet hoger bij rotsklimmers


Bij rotsklimmen – een sport waarbij er tegen een steile bergwand wordt aangeklommen – wordt er veel kracht gezet op verschillende gewrichten, zoals de knieën, schouders en armgewrichten. Tijdens het klimmen houdt de rotsklimmer zich vast door zich vast te klemmen tussen bergspleten en vast te grijpen aan kleine uitstekende stukjes rots. Vaak houdt hij hierbij een lichaamskromme houding aan, waarbij de knieën en rug gebogen. Ook de handen en schouders krijgen veel te verduren doordat de klimmer zich goed vast moet houden en bij elke nieuwe stap omhoog zich enigszins moet rekken om een nieuw stuk vast te pakken. De bergbeklimmer zal gedurende een groot deel van de sportsessie met zijn handen knijpen om vast te blijven aan de rotspartij, dit knijpen geeft extra druk op de handgewrichten.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat men doorgaans dacht dat beoefenaars van het rotsklimmen een hogere kans op osteoarthritis (artrose) hebben dan mensen die zich niet met deze sport bezighouden. Uit een recent uitgevoerde Amerikaanse studie blijkt nu dat rotsklimmers geen verhoogd risico genieten.

Waarom hebben rotsklimmers geen verhoogde kans op osteoarthritis?

De in het Journal of Anatomy gepubliceerde studie onderzocht de verandering in de botstructuur van de handen en vingers van rotsklimmers en vergeleek deze met de botstructuur van niet-klimmers. De onderzoekers waren benieuwd of de botdikte en -sterkte toeneemt bij rotsklimmers of dat deze juist last hebben van hevige slijtage als gevolg van de belastende sport. Daarnaast waren ze erin geinteresseerd of het type (de stijl) rotsklimmen dat een sporter beoefent van invloed is op de botstructuur.

Adam Sylvester van de Universiteit van Tennessee legt in zijn moerstaal Engels uit: “Radiographs of both hands were taken for each participant and were scored for radiographic signs of osteoarthritis using an atlas method. We compared 27 recreational rock climbers and 35 non-climbers for four measures of bone strength and dimensions and osteoarthritis. The results suggest that climbers are not at an increased risk of developing osteoarthritis compared with non-climbers.”

Er is er geen sprake van extra slijtage bij rotsklimmers als hun gewrichten vergeleken worden met mensen die de klimsport niet beoefenen. Daarnaast blijkt het lichaam van deze sporters zich goed aan te passen aan de uitdagingen (en belasting) die de sport met zich meebrengt. Zo blijkt de breedte van de handen en vingers toe te nemen en wordt er een extra laag bot aangemaakt om de botten en gewrichten te ondersteunen bij de sportbelasting. Doorgaans is de aanmaak van een extra laag botweefsel ongebruikelijk bij volwassenen en dit inzicht maakt het onderzoek extra interessant.

Uit het onderzoek blijkt ook dat naarmate de rotsklimmer een sportief uitdagendere stijl van rotsklimmen beoefent hij sterkere botten en gewrichten ontwikkeld. Voorbeelden van moeilijke klimsporten zijn boulderen en sportklimmen.

Concluderend

Rotsklimmen versterkt de botten dus in tegenstelling tot de gangbare overtuiging van mensen. Wat belangrijk is bij deze en andere sporten is dat de sportbelasting geleidelijk wordt opgebouwd en dat schade aan botten, kraakbeen en gewrichten voorkomen dient te worden. Het lichaam kan dan wennen aan de belasting en zichzelf sterker ontwikkelen om meer aan te kunnen. Op die manier is de kans op artrose klachten ook beduidend lager.

Bron:

http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1469-7580.2006.00640.x/abstract

Risico op osteoarthritis niet hoger bij rotsklimmers
Geef uw beoordeling aan dit artikel


Over Maarten de Boer 154 Artikelen

Voor een groot deel hebben we zelf controle over onze eigen gezondheid. Ik ben Maarten de Boer en heb in 2010 ArtroseBlog opgericht. Graag houd ik u op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen omtrent gewrichtsklachten.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*