Discusdegeneratie in de onderrug wordt vaak verantwoordelijk gehouden voor lage rugpijn. Maar lage rugpijn heeft veel mogelijke oorzaken en artsen zijn niet altijd duidelijk waarom er symptomen kunnen optreden.

Na het lezen van dit artikel, weet u meer over:

  • Hoe discusdegeneratie zich ontwikkelt.
  • Hoe artsen de diagnose te stellen.
  • Welke behandelingen er beschikbaar zijn.

Wat is discusdegeneratie?

Indien een tussenwervelschijf (discus) in de lage rug (lumbaal) in belangrijke mate versleten is, spreekt men van een degeneratieve discopathie, ook wel discusdegeneratie genoemd.

Discusdegeneratie volgt een voorspelbaar patroon

Ten eerste, de nucleus in het midden van de schijf begint het vermogen te verliezen om water te absorberen. De tussenwervelschijf wordt uitgedroogd.

Dan wordt de nucleus dik en vezelig, zodat de structuur veel lijkt op die van de annulus. Als gevolg daarvan, is de nucleus niet meer in staat om schokken te absorberen.

Stress en spanning hebben zijn invloed op de structuren van de wervelkolom. Er vormen zich scheuren rond de annulus. De tussenwervelschijf verzwakt en gaat leeglopen. Hierdoor worden de botten van de wervelkolom samengedrukt.

Hoewel de delen van de wervelkolom met de tijd veranderen en in zekere zin degenereren (achteruitgaan in kwaliteit), betekent dit niet dat u op weg bent naar een toekomst vol met pijn en nare problemen. In feite, röntgenfoto’s en MRI-scans laten zien dat mensen met een ernstige degeneratie, niet altijd pijn hoeven te voelen.

Animatie van discusdegeneratie:

Get Adobe Flash player

 

Waarom heb ik dit probleem?

Onze tussenwervelschijven veranderen met de leeftijd, net als ons haar grijs wordt. Omstandigheden, zoals rugletsel of een breuk van de wervelkolom, kunnen invloed hebben op hoe de rug werkt, waardoor de veranderingen nog sneller optreden.

Dagelijkse slijtage en bepaalde vormen van trillingen kunnen ook de snelheid van degeneratie verhogen in de wervelkolom. Bovendien, er zijn sterke aanwijzingen dat roken de degeneratie versnelt van de wervelkolom.

Wetenschappers hebben ook een verband vastgesteld tussen familieleden, waaruit blijkt dat de genetica een rol speelt in hoe snel deze veranderingen plaatsvinden.

Heeft u last van pijnlijke gewrichten? Lees dan ook ons ARTROSE magazine

Welke delen zijn erbij betrokken?

De wervelkolom geeft het lichaam vorm en ondersteunt het menselijk lichaam. Het gedeelte van de wervelkolom in de onderrug is bekend als de lumbale wervelkolom. Meer informatie over de anatomie en werking van de lage rug.

Discusdegeneratie

Tussenwervelschijf

Een tussenwervelschijf zit tussen twee afzonderlijke ruggenwervels. De tussenwervelschijf is gemaakt van bindweefsel. Bindweefsel is het materiaal dat de levende cellen van het lichaam bij elkaar houdt. De meeste bindweefsels wordt gemaakt van vezels van een materiaal genaamd collageen. Deze vezels beschermen de tussenwervelschijf tegen spanning en druk.

De tussenwervelschijf werkt normaal als een schokdemper. Het beschermt de wervelkolom tegen de dagelijkse trek van de zwaartekracht. Daarnaast beschermt de tussenwervelschijf ook de wervelkolom tijdens inspannende activiteiten die een sterke kracht hebben op de wervelkolom, zoals springen, lopen en tillen.Tussenwervelschijf

Een tussenwervelschijf bestaat uit twee delen. Het centrum, genaamd de nucleus, is sponsachtig. Het biedt de meeste mogelijkheden van de tussenwervelschijf om schokken te absorberen. De nucleus wordt op zijn plaats gehouden door de annulus, een reeks van sterke bindweefselringen eromheen. Door de bindweefselringen, worden de krachten op gelijke mate verdeelt over de gehele tussenwervelschijf. Anatomie tussenwervelschijf

Facetgewrichten

Tussen de wervels van elke spinale segment zijn er twee facetgewrichten. De facetgewrichten zijn gelegen aan de achterzijde van de wervelkolom. Er zijn twee facetgewrichten tussen elk paar van de wervels, één aan elke kant van de wervelkolom. Een facetgewricht is gemaakt van kleine, benige (bot) knoppen die zich opstellen langs de achterkant van de wervelkolom. Wanneer deze knoppen elkaar ontmoeten, vormen ze een gezamenlijke gewricht dat de twee wervels met elkaar verbindt. De wervelkolom zou zonder facetgewrichten helemaal stijf zijn en bewegingen van de wervelkolom, zouden bijna niet meer mogelijk zijn.Facetgewrichten.

Symptomen

Hoe voelt lumbale discusdegeneratie aan?

Pijn in het midden van de lage rug is vaak het eerste symptoom dat patiënten voelen. Het begint meestal bij patiënten in hun twintigers en dertigers. Pijn heeft de neiging te verergeren na zware lichamelijke activiteit of een verblijf in een houding voor een lange tijd. De rug kan ook stijf aanvoelen. Door het rusten van de rug wordt de pijn minder. In het begin duren de symptomen vaak een paar dagen.

Dit type rugpijn komt vaak voor en gaat door over de jaren heen. Artsen noemen dit terugkerende rugpijn. Elke keer dat de pijn weer voorkomt, lijkt de pijn erger dan de tijd ervoor. Uiteindelijk kan de pijn zich verspreiden over de billen of dijen en kan het langer duren voordat de pijn weer verdwijnt.

Beoordeling van de arts

Artsen vertrouwen op de anamnese en het lichamelijk onderzoek om te bepalen welke behandelingen nodig zijn. Een röntgenfoto wordt zelden uitgevoerd op het eerste consult bij de arts voor patiënten die komen voor lumbale discusdegeneratie. Dit omdat op meer dan 30% van de lage rug-röntgenfoto, afwijkingen zichtbaar zijn van degeneratie, zelf bij mensen die geen symptomen hebben.

Echter, als de symptomen ernstig zijn en aanwezig blijven, kan de arts een röntgenfoto aanvragen. Deze röntgenfoto kan het in elkaar storten van tussenwervelschijven aantonen. Daarnaast kan het ook aangeven of er osteofyten aanwezig zijn in de tussenwervels en facetgewrichten. Een osteofyt zijn kleine punten van bot (botuitsteeksel) die zich vormen bij degeneratie.

Wanneer er meer informatie nodig is, kan uw arts een magnetische resonantie beeldvorming (MRI) scan aanvragen. De MRI-apparaat maakt gebruik van magnetische golven in plaats van röntgenstralen om de zachte weefsels van het lichaam te laten zien. Het is nuttig voor het weergeven wanneer de weefsels in de tussenwervelschijf in staat zijn om water te absorberen en of er scheuren zijn in de tussenwervelschijf. Het kan ook aangeven of er problemen zijn in andere zachte weefsels, zoals de spinale zenuwen.

Discografie kan helpen met de diagnose. Discografie is een radiologisch onderzoek waarbij de tussenwervelschijf zichtbaar wordt gemaakt met behulp van contrastvloeistof. Daarbij wordt soms ook verdovingsvloeistof ingebracht. De contrastvloeistof kan informatie geven over de gezondheid van de tussenwervelschijf of tussenwervelschijven. Discografie kan worden gedaan wanneer de chirurg een operatie overweegt, omdat het kan helpen te bepalen welke schijf de symptomen veroorzaakt.

Rugbraces

Rugbraces worden soms voorgeschreven. Het stil houden van de bewegende delen van de lage rug kan helpen om mechanische pijn te verminderen. Wanneer een arts een rugbrace overweegt voor een patiënt, vraagt de arts normaal gesproken aan de patiënt om het alleen te gedragen voor twee tot vier dagen. Dit vermindert de kans dat de rompspieren kleiner worden (atrofie).

Medicatie

Patiënten kunnen ook voorgeschreven medicatie krijgen om hen te helpen grip te krijgen op hun klachten, zodat ze hun normale activiteiten snel kunnen hervatten.

Injectie met corticosteroïden

Als de symptomen het normale functioneren van de patiënt blijven belemmeren, kan de arts voorstellen om een epidurale injectie met corticosteroïden uit te voeren. Steroïden zijn krachtige ontstekingsremmers, wat betekent dat ze bijdragen tot het verminderen van pijn en zwelling. De medicatie wordt ingespoten in de ruimte rondom de lumbale zenuwwortels. Dit gebied heet de epidurale ruimte.

Sommige artsen spuiten slechts een steroïde. De meeste artsen echter, combineren een steroïde met een langdurige verdovende medicatie. In het algemeen, wordt een epidurale injectie met corticosteroïden alleen gegeven als andere behandelingen niet werken. Maar epidurale injecties met corticosteroïden zijn niet altijd succesvol in het verlichten van pijn. Als ze wel werken, bieden ze vaak alleen tijdelijke verlichting van de symptomen.Epidurale injectie met corticosteroïden

Operatie

Mensen met een degeneratieve discusproblemen hebben de neiging tot een geleidelijke verbetering in de tijd. De meeste mensen hebben geen chirurgie nodig. In feite heeft slechts één tot drie procent van de patiënten met degeneratieve discusproblemen, een operatie nodig.

Artsen hebben de voorkeur om een niet-chirurgische behandeling te proberen voor minimaal drie maanden, voordat een operatie wordt overwogen. Indien na deze periode, niet-chirurgische behandeling geen verbetering geeft van de symptomen, kan de arts chirurgie aanbevelen.

De belangrijkste vormen van chirurgie voor degeneratieve discusproblemen zijn:

  • Lumbale laminectomie
  • Discectomie
  • Fusie

Lumbale laminectomie

De lamina vormen een dak-achtige structuur over de achterkant van de wervelkolom. Wanneer de zenuwen in het wervelkanaal samen worden gedrukt door een gedegenereerde discus of door osteofyten die in het kanaal duwen, verwijdert een laminectomie de meeste of alle van de lamina om de druk op de spinale zenuwen vrij te geven.

Discectomie

Operatie die een deel of het de volledige discus verwijdert, wordt discectomie genoemd. Discectomie wordt gedaan wanneer de tussenwervelschijf is gescheurd (hernia) in het wervelkanaal. Waardoor er druk ontstaat op de spinale zenuwen.

Chirurgen voeren deze operatie vaak uit via een incisie in de lage rug. Voordat de discusmateriaal kan worden verwijderd, moet de chirurg eerst een deel van de lamina verwijderen.

In het algemeen, wordt slechts een klein stukje van de lamina weggehaald om de probleemdiscus bloot te leggen. Dit heet laminotomie ( zie rechter afbeelding). Het creëert meestal genoeg ruimte voor de chirurg om de tussenwervelschijf te verwijderen.

Indien meer ruimte nodig is, kan de chirurg een groter deel van de lamina verwijderen door het doen van een laminectomie (hierboven beschreven).

Discectomie

Veel chirurgen, doen minimaal invasieve ingrepen die slechts kleine incisies in de lage rug vereisen. Deze procedures worden gebruikt om beschadigde delen van de probleemdiscus te verwijderen. Artsen geloven dat deze vorm van chirurgie makkelijker uit te voeren is. Zij geloven ook dat het littekenweefsel voorkomt rond de zenuwen en gewrichten en het helpt patiënten sneller te herstellen.

Minimaal invasieve chirurgie zijn percutane lumbale discectomie, laser discectomie en microdiscectomie.

Fusie

Een fusieoperatie voegt twee of meer botten in één stevig bot. Dit voorkomt dat de botten en gewrichten gaan bewegen. De procedure wordt soms gedaan met een discectomie. Mechanische pijn wordt verminderd omdat de fusie de bewegende delen stabiel houdt, zodat ze niet kunnen leiden tot irritatie en ontsteking.

De belangrijkste soorten van kernfusie voor degeneratieve discusproblemen zijn:

  • Anterieure (voorzijde) lumbale fusie
  • Posterieure (achterzijde) lumbale fusie
  • Gecombineerd fusie

Anterieure lumbaalfusie

Een anterieure lumbale fusie-operatie gebeurt via de buik, waardoor de chirurg kan werken aan de voorkant van de lumbale wervelkolom. Het verwijderen van de discus (discectomie) laat een ruimte over tussen de twee wervels. Deze ruimte wordt gevuld met een bottransplantaat.

Er zijn twee methoden om dit te doen, één methode is om een transplantaat te nemen van het heupbeen en het transplantaat van de heup wordt geplaatst in de ruimte tussen de twee wervels. De andere methode is het plaatsen van twee holle titanium schroeven gevuld met bot, genaamd fusie kooien, in de plaats waar de tussenwervelschijf is verwijderd. Het bottransplantaat in de kooien vergroeit met de aangrenzende wervels, wat een stevig bot vormt.

Bot transplantaat

Posterieure lumbaalfusie

Een posterieure lumbale fusie wordt gedaan door een incisie in de rug. In de tussenwervelruimte waar de discus uit verwijderd is, wordt de ruimte tussen de twee wervels opgevuld met eigen bot uit de bekkenkam of met een kooitje gemaakt van kunststof. De doelstelling is dan om de twee wervels als een solide blok aan elkaar te laten vast groeien, de zogenaamde fusie.

De meeste chirurgen zullen ook metalen platen en schroeven plaatsen om de wervels op zijn plaats te houden terwijl ze genezen. Dit beschermt het transplantaat, zodat het beter en sneller kan genezen. Deze schroeven houden de wervels op elkaar geklemd, zodat de wervels na enige tijd aan elkaar vast groeien.Metalen platen en schroeven

Gecombineerde Fusie

Een gecombineerde fusie houdt in het fuseren van de anterieure (voorkant) en posterieure (achterkant) oppervlakken van de probleemwervels. Hierbij wordt dus de anterieure en posterieure fusie gecombineerd.

Door het blokkeren van de wervels van de voor- en achterkant, geloven een aantal chirurgen dat het transplantaat onbeweeglijk blijft en het voorkomt instorting. Resultaten laten een verbeterde fusie zien van het transplantaat, hoewel patiënten vaak ook even goede resultaten hebben met andere methoden van fusie.

Discusdegeneratie
3.4 (68%) 5 votes